Broń autonomiczna to nowoczesne systemy militarne, które dzięki zastosowaniu sztucznej inteligencji (AI) mogą samodzielnie działać w sytuacjach bojowych, bez konieczności stałej kontroli ze strony człowieka. Ich główną zaletą jest zdolność do samodzielnego rozpoznawania celów oraz podejmowania decyzji o ich atakowaniu – oczywiście po wcześniejszym uruchomieniu i skierowaniu przez ludzkich operatorów.
Sercem tych systemów jest
zaawansowana technologia sztucznej inteligencji, pozwalająca im szybko
analizować skomplikowane sytuacje, przetwarzać ogromne ilości informacji i
podejmować decyzje w ułamkach sekund – zadania te w wielu przypadkach
przekraczają ludzkie możliwości.
Decyzje broni
autonomicznej bazują jednak zawsze na algorytmach stworzonych przez człowieka.
Tego rodzaju systemy wykorzystują tzw. „wąską sztuczną inteligencję” (narrow
AI), specjalizującą się w wykonywaniu konkretnych, wcześniej określonych
zadań. Dzięki temu mogą być zaprogramowane do precyzyjnego działania wobec
jasno zdefiniowanych typów celów, zgodnie z zaplanowanymi wcześniej regułami.
Chociaż broń autonomiczna działa samodzielnie, to zakres jej operacji, a także
kwestie etyczne i reguły użycia siły zawsze pozostają pod pełną kontrolą
człowieka, który określa je już na etapie projektowania i programowania.
Źródła:
L. Del Monte, Genius Weapons
- P. Scharre, Army of None: Autonomous Weapons and the Future of War
