Definicja broni autonomicznej

Broń autonomiczna to nowoczesne systemy militarne, które dzięki zastosowaniu sztucznej inteligencji (AI) mogą samodzielnie działać w sytuacjach bojowych, bez konieczności stałej kontroli ze strony człowieka. Ich główną zaletą jest zdolność do samodzielnego rozpoznawania celów oraz podejmowania decyzji o ich atakowaniu – oczywiście po wcześniejszym uruchomieniu i skierowaniu przez ludzkich operatorów.

Sercem tych systemów jest zaawansowana technologia sztucznej inteligencji, pozwalająca im szybko analizować skomplikowane sytuacje, przetwarzać ogromne ilości informacji i podejmować decyzje w ułamkach sekund – zadania te w wielu przypadkach przekraczają ludzkie możliwości.

Decyzje broni autonomicznej bazują jednak zawsze na algorytmach stworzonych przez człowieka. Tego rodzaju systemy wykorzystują tzw. „wąską sztuczną inteligencję” (narrow AI), specjalizującą się w wykonywaniu konkretnych, wcześniej określonych zadań. Dzięki temu mogą być zaprogramowane do precyzyjnego działania wobec jasno zdefiniowanych typów celów, zgodnie z zaplanowanymi wcześniej regułami. Chociaż broń autonomiczna działa samodzielnie, to zakres jej operacji, a także kwestie etyczne i reguły użycia siły zawsze pozostają pod pełną kontrolą człowieka, który określa je już na etapie projektowania i programowania.

Fot. Lance Cpl. Julien Rodarte, USMC

Źródła:

  • L. Del Monte, Genius Weapons

  • P. Scharre, Army of None: Autonomous Weapons and the Future of War